به گزارش زنان بیدار ، سقز، شهری که همواره صدای ایمان و فرهنگ در کوچههایش جاری است، شامگاه دیروز شاهد آیینی بود که هر لحظهاش به مثابه باران رحمت بر دلهای تشنه بود؛ اختتامیه ترم تابستان دارالقرآن حضرت مریم.
فضا آکنده از آرامشی آسمانی بود؛ کودکانی که با لبهای کوچک اما روشن از آیههای خداوند لبیک میگفتند، نوجوانانی که تلاوتشان لرزش اشک بر گونهها جاری میکرد، و مادرانی که نگاهشان سرشار از غرور و امید بود. این مراسم تنها یک پایان نبود، بلکه آغاز فصلی نوین از پیوند نسل امروز با سرچشمه جاودان حقیقت بود.
آنجا، جایی که صدای «الحمدلله» در هم آمیخته بود با آیات نور، سقز معنایی دیگر یافته بود. هر تلاوت، چون چراغی در شب تار میدرخشید؛ هر نگاه، وعدهای بود برای آیندهای روشنتر. دارالقرآن حضرت مریم، تنها مکانی برای آموزش نیست، بلکه مأمنی است برای آرامش جان، پرورش اندیشه و رویش عشق به کلام وحی.
در این مراسم، حضور پرشور خانوادهها و معلمان، خود گواهی بود بر اینکه سقز نه تنها به حافظان و قاریان قرآن افتخار میکند، بلکه آینده را در دستان آنان میبیند. کودکانی که امروز در مکتب قرآن قد کشیدهاند، فردا ستونهای فرهنگ، اخلاق و هویت این سرزمین خواهند شد.
اختتامیه، با تکریم تلاش مربیان و تجلیل از دانشآموزان برگزیده، به اوج رسید؛ اما آنچه در دلها ماند، چیزی فراتر از لوح تقدیر و جوایز بود: احساسی عمیق از حضور خداوند در تکتک لحظهها.
«قرآن؛ آوای جاودانه سقز، امید نسلهای فردا»
ارسال نظر