فرشِ میلیاردی، دستمزدِ میلیونی؛

لزوم تشکیل فوری «کمیته راهبری فرش» برای نجات هنر ـ صنعت فرش دستباف بوکان

فرش دستباف بوکان و منطقه، نه فقط یک کالای تزئینی، بلکه شناسنامه‌ای فرهنگی، منبعی برای اشتغال پایدار و ظرفیتی جدی برای توسعه اقتصادی است؛ با این حال، امروز بافندگان این هنر ـ صنعت اصیل، زیر بار مشکلاتی چون دستمزدهای ناچیز، نبود بیمه پایدار، فقدان تسهیلات هدفمند و آشفتگی بازار فروش، در سکوتی نگران‌کننده رها شده‌اند.

به گزارش زنان بیدار ، فرش دستباف بوکان و منطقه، نه فقط یک کالای تزئینی، بلکه شناسنامه‌ای فرهنگی، منبعی برای اشتغال پایدار و ظرفیتی جدی برای توسعه اقتصادی است؛ با این حال، امروز بافندگان این هنر ـ صنعت اصیل، زیر بار مشکلاتی چون دستمزدهای ناچیز، نبود بیمه پایدار، فقدان تسهیلات هدفمند و آشفتگی بازار فروش، در سکوتی نگران‌کننده رها شده‌اند؛ سکوتی که شکستن آن، نیازمند تصمیمی جدی و ساختاری مشخص است: تشکیل کمیته راهبری فرش شهرستان بوکان.
فرش بوکان؛ سرمایه‌ای ریشه‌دار اما رهاشده
فرش دستباف در بوکان و مناطق پیرامونی، ریشه در تاریخ، هویت و معیشت خانواده‌ها دارد. صدها زن و مرد، به‌ویژه زنان خانه‌دار، سال‌هاست پای دار قالی نشسته‌اند و آثاری خلق کرده‌اند که در بازار، گاه با قیمت‌هایی بین ۸۰۰ میلیون تا یک میلیارد تومان معامله می‌شود.
اما پرسش اساسی اینجاست: سهم بافنده از این ثروت کجاست؟
دستمزدهای تحقیرآمیز؛ شکاف عمیق میان ارزش و واقعیت
سزاوار نیست فرشی که ارزش آن میلیاردی است، بافنده‌اش با دستمزدی در حدود ماهانه ۳ میلیون تومان روزگار بگذراند. این شکاف عمیق میان ارزش محصول و دریافتی تولیدکننده، نه‌تنها بی‌عدالتی اقتصادی، بلکه تهدیدی جدی برای تداوم این هنر ـ صنعت است.
بافنده‌ای که امنیت معیشتی ندارد، چگونه می‌تواند با آرامش، کیفیت و انگیزه، هنرش را ادامه دهد؟
بیمه؛ مطالبه‌ای بدیهی، نه امتیازی لوکس
فرشبافان، به‌ویژه زنان، سال‌ها در شرایط سخت جسمی کار می‌کنند؛ از دردهای مزمن ستون فقرات تا مشکلات بینایی.
با این حال، بیمه پایدار و فراگیر همچنان به رؤیایی دست‌نیافتنی تبدیل شده است. بیمه نباید ابزاری مقطعی یا سهمیه‌ای باشد؛ بلکه حقی مسلم است که باید با همکاری دستگاه‌های اجرایی و تأمین اجتماعی، به شکلی ساختارمند تأمین شود.
تسهیلات و بازار فروش؛ گره‌هایی که با تصمیم باز می‌شوند
بسیاری از مشکلات فرش دستباف بوکان پیچیده نیستند؛
نه نیازمند طرح‌های پرهزینه‌اند و نه برنامه‌های نمایشی.
آنچه کم است:
تسهیلات بانکی کم‌بهره و هدفمند برای بافندگان واقعی
ساماندهی بازار فروش و حذف واسطه‌های سودجو
ایجاد پیوند مستقیم میان تولیدکننده و بازارهای داخلی و صادراتی
این‌ها همه با تصمیم‌گیری هماهنگ و پیگیری مستمر قابل تحقق‌اند.
راه‌حل روشن است: تشکیل کمیته راهبری فرش
زنان بیدار، به نمایندگی از صدای خاموش بافندگان، صریح و مطالبه‌گرانه اعلام می‌کند:
تشکیل کمیته راهبری فرش شهرستان بوکان یک ضرورت فوری است، نه پیشنهاد تشریفاتی.
این کمیته باید با حضور:
دستگاه‌های اجرایی مرتبط
بانک‌ها و نهادهای مالی
اتحادیه‌ها و نمایندگان واقعی فرشبافان
کارشناسان حوزه فرش و بازار
و با اختیارات مشخص، مأموریت‌محور و زمان‌بندی‌شده، برای حل مسائل دستمزد، بیمه، تسهیلات و بازار فروش شکل بگیرد.
فرشبافان باید بدون دغدغه ببافند
فرشباف بوکانی باید بداند:
دستمزدش عادلانه است
بیمه‌اش پایدار است
برای تأمین مواد اولیه و توسعه کارش، تسهیلات در دسترس دارد
حاصل دسترنجش، قربانی دلالی و بی‌برنامگی نمی‌شود
تنها در این صورت است که می‌توان به رونق دوباره فرش دستباف، افزایش اشتغال و احیای یک سرمایه فرهنگی ـ اقتصادی در بوکان امید بست.
سکوت، خیانت به هنر و معیشت است
ادامه وضع موجود، به معنای خاموش‌شدن تدریجی دارهای قالی و مهاجرت هنری است که قرن‌ها دوام آورده.
مسئولان بوکانی باید بدانند:
حمایت از فرش دستباف، حمایت از زنان، خانواده‌ها و اقتصاد بومی است.

«زنان بیدار ایستاده تا هنرِ زنان فرشباف، قربانی بی‌تصمیمی نشود.»

برچسب‌ها

ارسال نظر

  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
8 + 4 =