به گزارش زنان بیدار ، در ساعت نخست شیفت بعدازظهر روز یکشنبه ۲۰ مهرماه ۱۴۰۴، مدرسهی شهید زینت کریمی در روستای ینگیجه بوکان حالوهوایی متفاوت داشت؛ جشنی برپا بود که نه تنها آغاز آموزش قرآن، بلکه تجلیل از روشناییِ ایمان در وجود کودکان بود — جشنی که نامش را میشد «تاجگذاری ایمان» گذاشت.
در این مراسم، هر کودک با تاجی رنگارنگ بر سر، نشانهای از افتخار به قرآن و یادگیری آیات الهی را بر دوش میکشید. بوی کیکهای خانگی، شیرینی، شربت و آبمیوه در فضای مدرسه پیچیده بود و لبخندها، زیباتر از هر تزئین و ریسهای، فضای کلاسها را روشن کرده بود.
خانم سروه کرمی، معلم پایه اول دخترانه، بانویی جوان اما با روحی سرشار از تجربه و ابتکار، این جشن را به صحنهای از ایمان، خلاقیت و مهر بدل کرده بود. او سومین سال تدریس خود را میگذراند، اما نگاهش به آموزش، فراتر از کتاب و کلاس است؛ او ایمان را با رنگ، با بازی، با لبخند و با عشق به دلهای کوچک مینشاند.
در کنار او، خانم مریم حیدری، معلم پایه اول پسرانه، که نخستین سال حضورش در مسیر معلمی را تجربه میکند، با شوق و مسئولیت، دوشادوش همکار خود، روح تازهای در فضای آموزش قرآن دمید.
در این آیین زیبا، آقای صلاح حمزهزاده (مدیر مدرسه)، حسن کریمی (معاون آموزشی) و بهمن عزیززاده (معاون پرورشی) نیز حضور داشتند. سخنان گرم و کودکانهی آنان دربارهی احترام به قرآن، پدر و مادر، دوستی و مهربانی، تکمیلکنندهی لحظههای نورانی این جشن بود.
جشنی که شاید ساده به نظر برسد، اما در حقیقت، نقطهی تلاقی ایمان و خلاقیت بود؛ جایی که دو بانوی معلم با ذهنی روشن و قلبی سرشار از مهر، نشان دادند زن، آغازگر همهی زیباییهای تربیت است.
زنان بیدار؛ روایتگر دستانی که از دل مهر، فردای روشن میسازند.
ارسال نظر