به گزارش زنان بیدار ،نخستین گام ها برای کمک به احیای جنگل های بلوط سردشت، در مدارس روستاهای مزرعه، کانی زرد، دۆڵیخانوان و گڵ کەنگ در بخش قاسمرهش سردشت شکل گرفت و دانش آموزان مدارس این روستا به عنوان بلوطبانان کمسن و سال کاشت بذر بلوط را شروع کردند.
با نهادینه شدن فرهنگ حفاظت از درختان جنگلی بلوط در این منطقه تعداد علاقمندان در این پویش افزایش پیدا کردند و در سال ۱۴۰۰ پویش جدیدی به نام «بلوطبانان پا به رکاب» شکل گرفت و اکنون نیز پویش «خانه بلوط» راه اندازی شده است و این روند همچنان تداوم دارد.
برای مردم این منطقه جنگل های بلوط تنها درختان طبیعی نیستند بلکه مردم این منطقه در طول تاریخ از فواید و مزایای جنگل های بلوط استفاده کردند و چرخه زندگی و معیشت آنان در قالب این جنگل های تداوم داشته است و در زمستان های سخت و طاقت فرسا تا خشکسالی و قحطی های بزرگ، بلوط مردم این منطقه را از مرگ نجات داده است.
حتی برخی از افراد بر این باور هستند که در بمباران شیمیایی سال ۱۳۶۶ رژیم بعث این جنگل های بلوط سردشت بودند که اجازه انتشار و توسعه بیشتر مواد شیمیایی را ندادند و به همین خاطر آسیب کمتری به مردم این شهر وارد شد.
یکی از این دوستداران جنگل در سردشت رئوف آذر است که سالهای از عمر خود را وقف مراقبت و حفاظت از جنگل های بلوط این منطقه و نهادینه کردن فرهنگ حفظ جنگل کرده است.
برای بررسی بیشتر فعالیت های این دوستداران جنگل در شهرستان سردشت، با یکی از اعضای موسس و فعالان این پویش نجات جنگل به نام رئوف آذر مصاحبه اختصاصی به شرح زیر انجام شده است.
کمی بیشتر خودتان را برای مخاطبان ایرنا معرفی بفرمایید:
من رئوف آذر متولد سال ۱۳۵۳ در سردشت هستم و به عنوان کارشناس مشاوره آموزش و پرورش در این شهرستان استخدام شدم و دارای مدرک دکترای گردشگری صلح در دانشگاه تهران هستم.
احیای جنگلهای زاگرس با کاشت ۲۰ هزار نهال و ۲۰۰ هزار بذر بلوط
رئوف آذر بلوطبان و فعال عرصه جنگل در سردشت
یکی از اعضای هیات موسس دانشگاه آزاد اسلامی در سردشت و انجمن ترویج مسوولیت اجتماعی در سردشت نیز بودم و در این زمینه هم فعالیت های گسترده ای انجام دادم.
مدتی است به افتخار بازنشستگی نایل شدم و اما همچنان در زمینه توسعه صلح و مهربانی با هدف ترویج فرهنگ حفاظت از محیط زیست و طبیعت فعالیت می کنم.
فعالیت های شما در این حوزه از چه سالی در سردشت آغاز شد؟
آذر: در سال ۱۳۷۶ با توجه به اینکه سردشت یکی از شهرهای قربانی حمله شیمیایی بود، در ابتدا فعالیت ما در راستای شناساندن ابعاد و خسارات بمباران شیمیایی و مظلومت سردشت در این زمینه بود.
در سال ۱۳۸۰ زمینه فعالیت خود را علاوه بر صلح، در زمینه حفظ و احیای جنگل های بلوط این منطقه توسعه دادیم و تاکنون بیش از ۲۰ هزار نهال و ۲۰۰ هزار بذر بلوط توسط اعضا در پویش های مختلف کاشته شده است.
ما کار خود را در مدارس روستایی این شهرستان شروع کردیم و در ابتدا کلاس های ترویج حفاظت از جنگل با عنون مهربانی با طبیعت را شروع کردیم و بیش از یک هزار دانش آموز را در این مدارس آموزش دادیم و اکنون هم این موضوع تداوم دارد.
ارسال نظر