به گزارش زنان بیدار ، در شهری که امکانات ورزشی، سالها عقبتر از استعدادهایش حرکت کرده، دختری نوجوان با ارادهای بزرگتر از سن خود، پا به میدان گذاشته و میخواهد ثابت کند «آرزوهای بزرگ از همین شهرهای کوچک آغاز میشوند.» نیان نورالهزاده، متولد ۱۳۸۸ در شهرستان بوکان، امروز یکی از امیدهای آینده ژیمناستیک دختران ایران است؛ دختری که از چهار سالگی روی تشک ژیمناستیک ایستاد و حالا چشم به مدالهای بزرگ دوخته است.
شروعی که از دلِ علاقه آمد
نیان درباره آغاز مسیرش میگوید:
«از چهار سالگی ژیمناستیک را شروع کردم، چون از بچگی عاشق این رشته بودم. هیچوقت این علاقه کم نشد، بلکه هر روز بیشتر شد.»
این جمله ساده، اما پرمعنا، خلاصهی روحیه اوست؛ پشتکار، استمرار و عشقی که سالهاست خاموش نشده.
پدر و مادری که پشتیبان رویاها شدند
او مشوقان اصلیاش را پدر و مادرش میداند؛ خانوادهای که در روزهای سخت، در هزینهها، در نبود امکانات و در تمام فراز و فرودها کنار دخترشان ایستادند و نگذاشتند توانایی او پشت در بسته سالنها جا بماند.
قهرمانی از همان سالهای کودکی
موفقیتهای نیان، از پنج سالگی آغاز شد. او میگوید:
«از سن پنج تا نه سالگی مقامهای زیادی در ردههای مختلف شهرستانی و استانی کسب کردم. امسال هم مدال اول جشنواره استان و مدال طلای جشنواره سطح کشوری را گرفتم.»
آن هم در شرایطی که بسیاری از استانهای کشور سالنهای مجهز و مربیان پرشمار دارند، اما بوکان تنها با عشق، استعداد و تلاش نفس میکشد.
باشگاهها و مربیانی که ستونهای پیشرفت بودند
نیان از ابتدا عضو خانه ژیمناستیک بوکان و سپس باشگاههای آریان و حشمتی بوده است. او با احترام کامل از مربیانش یاد میکند:
پریوش آزارشی
فاطمه حسینپور
مینا حشمتی
او میگوید: «بهجرئت میگویم موفقیتهایم را در مرحله اول مدیون زحمات مربیانم هستم.»
امکانات کم، اما انگیزه زیاد
نیان با صداقت میگوید:
«متأسفانه امکانات رشته ما در شهرستان خوب نیست. اما ورزشکاران قانعاند و با وجود مشکلات، توانستهاند مقامهای خوبی کسب کنند.»
این جمله نه گلایه است، نه شکایت؛ بلکه فریاد آرامِ نسلی است که میخواهد دیده شود.
رویای بزرگ: ساخت باشگاه و رفتن روی سکوی المپیک
نیان بلند فکر میکند؛ بسیار بلندتر از سنش:
«دوست دارم در آینده باشگاهی مجهز در شهرستان ایجاد کنم تا دختران بیشتری در ژیمناستیک بدرخشند. و بزرگترین آرزویم این است که یک روز قهرمان المپیک شوم و پرچم ایران را در بالاترین نقطه جهان ببینم.»
این جمله را که میگوید، برق امید در چشمانش دقیقاً همان چیزی است که یک قهرمان واقعی باید داشته باشد.
پیشنهاد نیان به دختران همسن خودش
قدرتمند و الهامبخش میگوید:
«به همه دختران همسن خودم میگویم در کنار درس، برای سلامت و روحیه خود ورزش کنند. ورزش زندگی را قشنگتر میکند.»
درخواست از مسئولان: حمایت کنید، استعداد زیاد داریم
او بدون شعارزدگی خطاب به مسئولان میگوید:
«ورزشکاران نیاز به حمایت بیشتری دارند. بعضی مسئولان واقعاً دلسوزند، اما امکانات کم است. از مسئولان شهرستان انتظار داریم بیش از پیش به ورزش توجه کنند.»
قدردانی پایانی
نیان در پایان میگوید:
«از پدر و مادر عزیزم و مربیانم خانمها پریوش آزارشی و مینا حشمتی تشکر میکنم. همچنین از فرماندار محترم بوکان، رئیس اداره ورزش و جوانان و رئیس هیئت ژیمناستیک که همیشه پیگیر پیشرفت ما بودند، قدردانی میکنم.»
نیان نورالهزاده ها؛ دختران نوجوانی که تاریخ ورزش بوکان را ورق خواهد زد.
زنان بیدار؛ جایی که استعدادهای کوچک را به رؤیاهای بزرگ پیوند میزنیم.
ارسال نظر