به گزارش زنان بیدار ، پیرانشهر دیروز شاهد شکفتنی کمنظیر در دل خیابانها بود؛ شکفتنی که نامش «سومین جشنواره تئاتر خیابانی زاب» است، اما معنایش چیزی فراتر از یک جشنواره.
خیابانهای شهر، پارکها و حتی نگاه رهگذران، همه و همه در حال روایت یک حقیقت ساده اما عمیق بودند: مردم، بهویژه زنان و دختران این دیار، میتوانند با حضور خود، روح تازهای در کالبد فرهنگ بدمد و چراغی برای فردا روشن کنند.
در روز نخست، نمایشهای متعددی بر صحنه آمدند:
«زیر خط مرگ» به کارگردانی یوسف فتحی از بوکان در پارک خیام
«کلید ۱۹۴۸» به کارگردانی اعظم اسماعیلنژاد از میاندوآب در پارک کودک
«سوتان» به کارگردانی امید مولانا از پیرانشهر در پارک کودک
«اندر احوالات تخم مرغ» به کارگردانی رضا محمدخانی از ارومیه در پارک کودک
هر کدام از این آثار، آیینهای شدند در برابر تماشاگران؛ آیینهای که در آن، زنان با لبخندهای پرامید، دختران با نگاههای مشتاق، و مردان با شور همراهی، بازتاب یافتند.
و چه شگفتانگیز بود این حضور:
مادرانی که دست کودکانشان را گرفته بودند، دخترانی که از پشت دوربینهای موبایلشان روایتگر شدند، زنان جوانی که با صدای خندههایشان فضا را پر کرده بودند. این حضور پررنگ زنان و دختران، پیام روشنی داشت: «فرهنگ و هنر، پیش از هر چیز، از دل خانواده و از دل زنانی آغاز میشود که آینده را میسازند.»
با وجود بیتوجهی و قهر رسانههای محلی، مردم خود رسانه شدند. هر زن، هر دختر، هر تماشاگر، یک روایتگر شد و همین روایتهای بیواسطه، جشنواره را به پدیدهای فراشهرستانی و حتی فرامنطقهای تبدیل کرد.
در حاشیه جشنواره، ورکشاپی با عنوان «اشتراک تجربه در تئاتر خیابانی» با تدریس محسن مصطفیپور در آمفیتئاتر دانشگاه آزاد برگزار شد که با استقبال پرشور زنان و مردان هنرمند همراه بود؛ جایی که بار دیگر نقش زنان در فهم و درک هنر خیابان برجسته شد.
هیئت داوران این جشنواره، متشکل از نامداران تئاتر ایران همچون مهدی صالحیار، محسن مصطفیپور و امیر زارعزاده، بر شکوه و اعتبار این رویداد افزودند.
بیتردید، جشنواره زاب در کنار ارتقای سطح فرهنگ عمومی، میتواند دروازهای نو به سوی گردشگری فرهنگی برای پیرانشهر بگشاید؛ شهری که حالا با صدای زنان و دخترانش، بیش از هر زمان دیگری به جهان معرفی میشود.
«وقتی زنان در خیابان میایستند، خیابان به صحنه و صحنه به زندگی بدل میشود.»
ارسال نظر