به گزارش زنان بیدار ، اقتصاد مقاومتی قرار بود امید بیافریند؛ قرار بود تولید را جان ببخشد، اشتغال را پایدار کند، وابستگی را کاهش دهد و مردم را به متن اقتصاد بازگرداند.
اما امروز پرسش بزرگ اینجاست؛
خروجی سالها جلسه، وعده، کارگروه، همایش و تدوین «نقشه راه» برای مردم آذربایجانغربی چه بوده است؟
چرا هنوز زنان کارآفرین استان برای دریافت سادهترین حمایتها، باید در پیچوخم بروکراسی فرساینده گرفتار شوند؟
چرا بسیاری از دختران نخبه و تحصیلکرده، آینده شغلی خود را خارج از استان جستوجو میکنند؟
چرا در استانی با این حجم از ظرفیت مرزی و اقتصادی، هنوز اشتغال پایدار برای بسیاری از خانوادهها به رؤیایی دور تبدیل شده است؟
سالهاست مسئولان از جلوگیری از خامفروشی سخن میگویند، اما هنوز بسیاری از ظرفیتهای کشاورزی و تولیدی استان بدون فرآوری مناسب، بدون برندسازی حرفهای و بدون ایجاد ارزش افزوده واقعی از منطقه خارج میشوند.
سالهاست از توسعه زیرساختها و جهش تولید صحبت میشود، اما بسیاری از واحدهای کوچک تولیدی، بهویژه کسبوکارهای زنان، هنوز از کمترین امکانات حمایتی محروماند.
اقتصاد مقاومتی یعنی ایجاد فرصت برابر؛
یعنی زنی که ایده دارد، قربانی کاغذبازی اداری نشود.
یعنی مادری که میخواهد تولید خانگی راهاندازی کند، پشت درهای بسته تسهیلات نماند.
یعنی جوانی که تخصص دارد، ناچار به ترک زادگاهش نشود.
یعنی توسعهای که فقط در آمارها دیده نشود، بلکه در سفره مردم احساس شود.
آذربایجانغربی امروز بیش از هر زمان دیگری به «مدیریت میدانی» نیاز دارد، نه مدیریت پشت میزها و جلسههای بیپایان.
مردم دیگر از شنیدن واژههای تکراری خسته شدهاند؛
آنها نتیجه میخواهند، اقدام میخواهند، تغییر واقعی میخواهند.
اقتصاد مقاومتی زمانی معنا پیدا میکند که زنان این استان بتوانند بدون مانع وارد چرخه تولید شوند، جوانان فرصت شکوفایی پیدا کنند و خانوادهها طعم امنیت اقتصادی را بچشند.
تا زمانی که توسعه فقط در حد شعار باقی بماند، نه اقتصاد مقاوم میشود و نه جامعه احساس آرامش و پیشرفت خواهد کرد.
زنان بیدار؛ صدای زنانی که توسعه را در میدان عمل میخواهند، نه در قاب شعارها
سایت رسمی زنان بیدار: zananebidar.ir
کانال رسمی و سراسری تلگرام
ارسال نظر