به گزارش زنان بیدار و به نقل از هاناخبر، بوکان آزمون بزرگی پیش رو دارد!
تنها یک روز تا ۱۶ آذر باقی مانده است؛ روزی که باید روز فریاد دانشجو باشد، نه روز تبلیغات سیاسی مسئولان. اما نشانههای تکرار همان روند تلخ سالهای گذشته دیده میشود. این پرسش اکنون جدیتر از همیشه مطرح است:
آیا امسال هم دانشجو در روز خودش «تماشاگر» خواهد بود؟ یا بالاخره مسئولان جرأت میکنند جای سخنران و مستمع را عوض کنند؟
به قلم امیر ایزددوست
۱۶ آذر نزدیک است؛ روزی بزرگ، اما سالهاست در بسیاری دانشگاهها به روزی کوچک تبدیل شده.
کوچک، نه بهخاطر دانشجو؛
کوچک بهخاطر جریانی که روزی بهنام دانشجو را مصادره و از دست او میرباید.
سؤال روشن و بیپرده:
آیا امسال هم قرار است ۱۶ آذر در بوکان طبق سنت تلخ و مضحک سالهای گذشته، به روز شوی سیاسی مسئولان تبدیل شود؟
هر سال سالنها را آماده میکنند، بنر میزنند، برنامه طنز و موسیقی سطحپایین میگذارند تا چند ساعت ذهن دانشجو را نگه دارند و بعد، درست در حساسترین بخش، مسئولان پشت تریبون میروند و “روز دانشجو” را به “روز مسئول” تبدیل میکنند.
این یعنی چه؟
یعنی تمسخر شعور دانشجو.
یعنی تحقیر جامعه دانشگاهی.
یعنی مصادره ۱۶ آذر.
یعنی تبدیل اعتراض و آگاهی دانشجویی به نمایش نمایشی.
حتی رهبر انقلاب نیز قبل از دانشجویان سخنرانی نمیکند
واقعیتی مهم و غیرقابل انکار:
رهبر انقلاب هیچگاه در مراسم دانشجویی قبل از دانشجویان پشت تریبون نرفتهاند.
ابتدا دَهها دانشجو بدون تعارف، صریح، نقادانه و مطالبهمحور سخن میگویند، دردها و مشکلات را فریاد میزنند، و سپس رهبری سخنان آنان را جمعبندی میکند.
حال یک سؤال جدی و بیپرده:
آیا مقامات شهر بوکان از رهبر انقلاب بالاترند که برخلاف رویه ایشان عمل کنند؟
اگر رهبر کشور پیش از دانشجویان سخنرانی نمیکند،
چطور ممکن است برخی مسئولان محلی، نمایندگان مجلس یا مدیران اجرایی بخواهند جای دانشجو را اشغال کنند و روز دانشجو را به روز سخنرانی خودشان تبدیل کنند؟
یک حقیقت سنگین:
حال سؤال رودررو و بدون پردهی هاناخبر:
چطور ممکن است برخی مسئولان شهری و نمایندگان مجلس در بوکان خود را فراتر از این رویه بدانند؟
چطور انتظار دارند دانشجو ساکت بماند وقتی در روز او، جای او را اشغال میکنند؟
آیا امسال هم نمایش تکراری اجرا میشود؟
چند طنز بیمحتوا برای گرمکردن جمع
چند موسیقی کمکیفیت برای وقتکشی
چند برنامه ظاهری برای کنترل فضا
و سپس
سخنرانی سیاسی مسئولان، آن هم در روزی که حتی باید از حضورشان خجالت بکشند، اگر قرار است جای دانشجو را بگیرند.
اما امسال…
امسال جامعه دانشجویی باهوشتر از گذشته نظارهگر است.
امسال هر تلاش برای مصادرهکردن ۱۶ آذر، بهوضوح دیده و ثبت خواهد شد.
امسال دانشجو میپرسد:
سخنرانِ ۱۶ آذر چه کسی است؟ مسئول یا دانشجو؟
اگر مسئولان قرار است مانند سالهای گذشته عمل کنند،
این یعنی تداوم یک بیاحترامی آشکار به دانشگاه، هویت دانشگاهی و شعور جوانان.
پیام مستقیم هاناخبر به مسئولان:
۱۶ آذر روز شما نیست.
روز دانشجوست.
روز مطالبهگری است، نه روز تبلیغاتی.
روز خطابشنیدن است، نه سخنرانیکردن.
و هیچکس حق ندارد این روز را از دانشجو گروگان بگیرد.
اگر امسال هم همان مسیر تکرار شود…
اینبار جامعه دانشگاهی سکوت نخواهد کرد.
افکار عمومی سکوت نخواهد کرد.
هاناخبر سکوت نخواهد کرد.
24 ساعت باقی مانده و چشمها به بوکان دوخته شده تا ببیند:
امسال روز دانشجو پاس داشته میشود یا دوباره مصادره؟
اگر مسئولان بوکان در ۱۶ آذر امسال همان رویه شرمآور بیحرمتی مطلق به دانشجویان در سالهای گذشته را تکرار کنند،
تردید نداشته باشند
که رسانه ها، افکار عمومی و جامعه دانشگاهی
با تمام توان رسانهای، مطالبهگری، روشنگری و افشاگری
«چون آواری سهمگین از حقیقت»
بر سر آنها فرود خواهند آمد.
نه آواری از خشم کور،
بلکه آواری از صدای دانشجو، سند، گزارش، مطالبهگری علنی و افشاگری مسئولانه؛
آواری که هیچ مسئول بیتوجهی توان ایستادن مقابل آن را نخواهد داشت.
رسانه ها سکوت نخواهد کرد.
جامعه دانشگاهی سکوت نخواهد کرد.
و هیچ بیحرمتیای بدون پاسخ نخواهد ماند.
«هاناخبر؛ جایی که صدای دانشجو سانسور نمیشود.»
ارسال نظر