به گزارش زنان بیدار ، توسعه، فقط در نقشههای عمرانی، جدول اعتبارات و فهرست پروژهها خلاصه نمیشود؛ توسعه آنجایی معنا پیدا میکند که مردم احساس کنند صدایشان شنیده میشود، دغدغههایشان دیده میشود و تجربه و دانش آنان میتواند در تصمیمهایی که سرنوشت شهر را رقم میزند، اثرگذار باشد.
در همین نقطه بود که دانشگاه آزاد اسلامی واحد بوکان میزبان همایش علمی تشکلهای مردمنهاد و توسعه شهرستان شد؛ رویدادی که تلاش کرد میان جامعه مدنی، مدیریت شهرستان و ظرفیت علمی دانشگاه پلی برای گفتوگو ایجاد کند.
این بار تریبون تنها در اختیار مدیران نبود؛ بخشی از روایت شهر را کسانی بر زبان آوردند که در میدان فعالیت اجتماعی، فرهنگی، زیستمحیطی، آموزشی و نیکوکارانه حضور دارند و مسائل جامعه را نه از پشت میز، بلکه از نزدیک لمس کردهاند.
وقتی دغدغههای مردم، موضوع یک نشست علمی میشود
فعالان تشکلهای مردمنهاد در این همایش، تصویری از بخشی از واقعیتهای اجتماعی و شهری بوکان ارائه کردند؛ تصویری که در آن، مسائل فرهنگی و اجتماعی در کنار چالشهای محیط زیستی، عمرانی و مطالبات شهروندان قرار داشت.
گزارشهای میدانی، تجربههای عملی و دیدگاههای تخصصی سمنها، بخش مهمی از این گفتوگو را شکل داد.
در میان مطالب مطرحشده، چند مطالبه بیش از دیگر موضوعات خودنمایی کرد: ضرورت شنیدهشدن صدای جامعه، ارائه راهکارهای عملی برای مسائل شهری، شفافیت در تعاملات اداری و ایجاد شرایط مناسبتر برای فعالیت تشکلهای مردمنهاد.
این مطالبات، صرفاً خواستههایی صنفی نبودند؛ بلکه بخشی از دغدغه عمومی جامعه برای مشارکت مؤثرتر در فرآیند تصمیمسازی و توسعه شهرستان به شمار میرفتند.
روایتگرانی از دل جامعه
در این نشست، دکتر عثمان آچاک، مدیر مرکز نیکوکاری پیوند مدارس؛ دکتر سیدیاسین مجیدی، مدیر انجمن علمی تخصصی توسعه و سرای محله سید حسامالدین مجیدی؛ دکتر غفور شیخی، مدیر مؤسسه امید نمایندگی بوکان؛ دکتر محمد کریمیفرد، مدیر دارالقرآن؛ دکتر دیار محمدنژاد، مدیر انجمن ژینبانان و کازیوه شریفزاده، فعال محیط زیست ژینبانان، دیدگاهها و تجربیات خود را مطرح کردند.
تنوع حوزه فعالیت این سخنرانان، یک واقعیت مهم را نیز به نمایش گذاشت: جامعه مدنی یک صدای واحد نیست؛ مجموعهای از صداها، تجربهها و تخصصهای گوناگون است که در نهایت میتوانند در یک هدف مشترک به هم برسند؛ بهبود کیفیت زندگی مردم.
فرماندار بوکان: دولت و سمنها باید یکدیگر را در مسیر توسعه پیدا کنند
در ادامه، فرماندار بوکان با تشریح اهداف برگزاری این نشست، از تجربه چهار ساله مدیریت شهرستان سخن گفت و بر تلاش برای شناخت دقیق مسائل و اتخاذ رویکردهایی در راستای منافع عمومی و بهبود شرایط اجتماعی و زیستمحیطی شهروندان تأکید کرد.
وی با اشاره به ضرورت رصد مستمر مشکلات شهری و ارزیابی عملکرد مدیریتی، بر این نکته تأکید داشت که مدیریت شهرستان نمیتواند نسبت به مسائل جامعه بیتفاوت باشد و شناخت دقیق مشکلات، مقدمه هر اقدام مؤثر برای حل آنهاست.
اما شاید مهمترین بخش سخنان فرماندار، جایی بود که از «پیوند» میان دولت و تشکلهای مردمنهاد سخن گفت.
پیوندی فراتر از یک رابطه اداری
از نگاه فرماندار بوکان، ارتباط دولت با سازمانهای مردمنهاد نباید به مکاتبه، جلسه و مناسبات اداری محدود شود.
پیوند واقعی، زمانی شکل میگیرد که دولت و جامعه مدنی در کنار یکدیگر، مسائل مردم را ببینند، درباره آنها گفتوگو کنند و برای حل آنها راهکار ارائه دهند.
در چنین چارچوبی، سمنها صرفاً دریافتکننده حمایت یا مخاطب دستگاههای دولتی نیستند؛ بلکه میتوانند به عنوان ظرفیتی تخصصی، اجتماعی و مردمی در فرآیند توسعه ایفای نقش کنند.
این نگاه، اگر از سطح گفتوگو به مرحله عمل برسد، میتواند مسیر تازهای برای مشارکت اجتماعی در شهرستان باز کند.
همه چیز از «اراده مشترک» آغاز میشود
فرماندار بوکان در بخش دیگری از سخنان خود، بر مفهوم «اراده» تأکید کرد؛ ارادهای مشترک که دولت و مردم را برای دستیابی به اهداف توسعهای در کنار یکدیگر قرار میدهد.
پیام این بخش از سخنان او روشن بود: مسائل شهرستان نه با تصمیمهای یکجانبه و نه با فعالیت جداگانه مجموعهها حل خواهد شد؛ بلکه نیازمند همراهی، مسئولیتپذیری و تقسیم نقش میان همه ظرفیتهای موجود است.
وی همچنین بر اهمیت رواداری، پذیرش دیدگاههای مختلف و حاکمیت قانون تأکید کرد؛ مؤلفههایی که میتوانند فضای گفتوگو و همکاری میان نهادهای رسمی و مدنی را تقویت کنند.
توسعهای که فقط ساختمان نیست
یکی از نکات قابل تأمل در سخنان فرماندار، اشاره به فاصله میان خدمات عمرانی و نیازهای فرهنگی و اجتماعی بود.
اگرچه پروژههای عمرانی بخش مهمی از فرآیند توسعه را تشکیل میدهند، اما هیچ شهری صرفاً با آسفالت، ساختمان و سازه به توسعه پایدار نمیرسد.
جامعه سالم، شهروند مسئول، فرهنگ مشارکت، محیط زیست حفاظتشده، سرمایه اجتماعی و نهادهای مدنی توانمند نیز بخشی از زیرساختهای واقعی توسعه هستند.
از همین منظر، تأکید بر سرمایهگذاری در حوزههای فرهنگی و اجتماعی، میتواند یکی از مهمترین پیامهای این همایش تلقی شود.
دانشگاه؛ جایی برای تبدیل دغدغه به راهکار
انتخاب دانشگاه آزاد اسلامی واحد بوکان برای برگزاری این همایش نیز اهمیت ویژهای داشت.
دانشگاه میتواند محل تلاقی دانش و مسئله باشد؛ جایی که دغدغههای واقعی جامعه وارد فضای علمی شوند و متخصصان برای آنها راهکار ارائه کنند.
در این میان، عملکرد دکتر امیر عبداللهی، رئیس دانشگاه آزاد اسلامی واحد بوکان، در توسعه فعالیتهای علمی و تخصصی این واحد دانشگاهی طی یک سال گذشته، قابل توجه بوده است.
برگزاری مجموعهای از همایشها، سمینارها و نشستها در حوزههای علمی، تخصصی، فرهنگی، هنری، ورزشی و آموزشی، نشاندهنده تلاش برای ایجاد پویایی بیشتر در فضای دانشگاهی واحد بوکان است.
تداوم این مسیر میتواند جایگاه دانشگاه را به عنوان یکی از کانونهای مهم گفتوگوی علمی و اجتماعی شهرستان بیش از پیش تقویت کند.
از یک همایش تا یک مسئولیت بزرگتر
نشست با تجلیل از جمعی از تشکلهای مردمنهاد فعال شهرستان و اهدای تندیس و لوح سپاس به آنان پایان یافت.
اما پایان مراسم، پایان مسئله نبود.
اکنون پرسش اصلی این است که آیا این گفتوگوها ادامه پیدا خواهد کرد؟ آیا پیشنهادهای مطرحشده از سوی سمنها وارد فرآیند تصمیمسازی خواهد شد؟ آیا مسیر فعالیت تشکلهای مردمنهاد تسهیل خواهد شد؟ و آیا دانشگاه، دولت و جامعه مدنی میتوانند یک شبکه پایدار برای حل مسائل شهرستان ایجاد کنند؟
پاسخ این پرسشها را نه در سالن همایش، بلکه در عملکرد روزهای آینده باید جستوجو کرد.
زیرا جامعه مدنی زمانی قدرتمند میشود که صدای آن شنیده شود؛ و مدیریت زمانی موفقتر خواهد بود که بتواند این صداها را به فرصت، ایده و اقدام تبدیل کند.
بوکان امروز بیش از هر چیز به اعتماد، گفتوگو، مشارکت و اقدام مشترک نیاز دارد.
همایش تشکلهای مردمنهاد و توسعه شهرستان، شاید یک برنامه یکروزه باشد؛ اما اگر گفتوگوهای آن ادامه پیدا کند، میتواند نقطه آغاز مسیری باشد که در پایان آن، مردم نه فقط مخاطب تصمیمها، بلکه بخشی از فرآیند ساختن آینده شهر خود باشند.
ارسال نظر