به گزارش زنان بیدار ، مژده زندی‌نسب، رتبهٔ ۱۰۶ کنکور و فارغ‌التحصیل برق قدرت از دانشگاه امیرکبیر، با وجود دریافت دعوتنامه از دو کشور اروپایی برای ادامهٔ تحصیل و کار، ماندن در ایران را برگزید و در ۳۲ سالگی به ریاست گروه فنی برنامه و بودجهٔ توزیع توانیر رسید — مسئولیتی که بودجهٔ ۳۹ شرکت برق کشور را در دست داشت.
صبح ۲۵ اسفند ۱۴۰۴، درحالیکه ادارات با ۲۰ درصد نیرو فعال بودند و مادرش التماس می‌کرد بماند، اما او محکم و بدون ترس گفت *«دشمن می‌زند تا ما بترسیم و کار کشور زمین بماند»* و برای تأیید بودجهٔ جنوب کرمان راهی ادارهٔ برق میدان شهدا شد که ساعتی بعد، در حملهٔ هوایی دشمن جنایتکار صهیونی آمریکایی به آنجا پیکر بدون سرش به خانه بازگشت.
خانم دکتر پیش از نائل شدن به درجه رفیع شهادت، شرافتمندانه کار و زندگی می‌کرد؛ وقتی فروشنده‌ای اصرار داشت کابل‌های پوسیده را وارد شبکهٔ برق کشور کند، محکم دربرابرش ایستاد حتی کارش به بازرسی کل کشور رسید، اما از این ماجرا سربلند بیرون آمد.
یا وقتی برای سیستان و بلوچستان سامانه‌ای طراحی و راه‌اندازی کرد تا مسئولانش مجبور نباشند اسناد بودجه را کیلومترها به تهران حمل کنند. او اما در اوج قدرت، چنان از بیت‌المال محافظت می‌کرد که حتی هزینهٔ سفر حج مادرش را با وام شخصی پرداخت نه با کمک هزینه‌ای که میتوانست به راحتی از سازمان اخذ کند.
ارسال نظر